Yeni üyeler hoşgeldiniz / Nasıl Agnostik oldunuz?

[Kubilay]

Merhaba,
Agnostik.ORG Forumu'na hoşgeldiniz. Bu forumu sizler için kurduk. Uzun soluklu olup olmayacağını da sizin değerli katkılarınız belirleyecektir. Okurken keyifli vakit geçirmeniz dileğiyle...

Üyelerimizi foruma ısındırmak için biraz da kişisel olan bir soruyla devam edelim:
Nasıl agnostik/ateist/teist/deist olduğunuz hakkında deneyimlerinizi diğer katılımcılarla paylaşır mısınız?

Dilediğiniz kadar detaya girebilirsiniz, elbette cevaplamak zorunda değilsiniz. Ancak görüşünü belirleme aşamasında olan okuyucular için bu paylaşımların çok yararlı olacağını düşünüyoruz.... Tekrar hoşgeldiniz. Şimdi söz sizde...

[berkkarabacak]

Ben Geçen sene(15 yşndaykn) Zeitgeist isimli filmi izledikten sonra oldum.

[demet_kozlu]

kendimi bildim bileli diyebilirim. yani öyle yıllar alan bir değişime uğramadım. ailenin önemli payı var bu konuda sanırım. hiç baskıcı değillerdi. gerçi kendileri de ne kadar dindar o da ayrı mesele. görünüşte ailemde açık agnostik (ya da ateist) yok. ama mesela hayatımda hiç oruç tutmadım, hiç neden tutmadın diye soran olmadı. esasen hiç direkt olarak bu konuda tartışmam olmadı bizimkilerle. agnostik olduğumu da bilmiyorlar tabi. ama okuduğum kitaplardan bazı tahminler yaptıklarını zannediyorum

[Viaggio]

ben dinin aslını sonradan öğrendim.

türkiye'de yaşayan herkes gibi müslümanlığın etkisinde büyüdüğüm bir gerçek. ilkokulda yapılan yazılı sınavlarda soruların cevabını bulamadığım zaman tanrı ile konuşma girişimlerim olmuştu. (yanıt gelmedi)

ortaokul döneminde gerek din derslerindeki sunni islam propagandası gerekse aile büyüklerinin yönlendirmesiyle cuma namazlarına giderdik, bayramlarda el öperdik. tabi o zaman ne görüyorsak onu tekrarlıyorduk sorgulama diye birşey yok. hala hatırladığım dualar vardır. (ve dört-iki-dört-dört-iki rekat hesabı)

sonra lise çağında işin oyundan çıkıp ciddiye bindiğini gördüm.. insanların yönlendirilişini gördüm. yakın arkadaşlarımın bazı cemaat evlerine ve dershanelerine gittiklerini gördüm. hamur gibi şekil değiştirmelerini izledim.

ama o dönemde hiçbirşey yapmadım, ne iyi ne kötü yönde bi tepki vermedim. cumalara gitmeye devam ettim. o insanlarla da görüşmeye devam ettim... tabi cemaatlerine katılmadım ve mesafeyi korudum. zaten lisede daha çok zaman harcadığım başka şeyler vardı. (üniversite sınavı, kız arkadaş)

üniversite başlayınca başka bir şehre geldim. burada yeni bir çevreye girdim. böylece dindar akrabalarım ve arkadaşlarım ile irtibatım kendiliğinden azaldı ve zamanla tamamen bitti. cumalara gitmek veya oruç tutmak için bir sebep de kalmamıştı. bende bıraktım.

insanın üstünden baskı kalkınca daha net değerlendirmeye başlıyor herşeyi. 20 yaşındaydım. geriye baktığımda hayatımı programlanmış bir robot gibi geçirdiğimi gördüm. (ibadetler açısından)

internetten araştırmaya başladım. zaten agnostisizmi de ilk o zaman duydum. heralde bir 5-6 ay sürdü kanaat oluşturmam. bu süreçte, 3-4 arkadaş din üzerine hararetli tartışmalar yaparak çok kere sabahladık.

neticede o yıldan bugüne düşüncemde bir değişiklik olmadı. daha sonra okuduklarım, izlediklerim, öğrendiklerim ve keşfettiklerim hep agnostik düşünceye uygun oldu. yani sağlamlaştı diyebiliriz... işte benim hikayem bu kadar.

[gnostik]

Hoş bulduk!
Gerçektende siteyi çok hoş buldum,emeği geçenlerin eline aklına sağlık.
Benim din ve tanrı konusundaki kesin hükmüm lise yıllarının başlarında belli oldu. Benim hikayem de çocukluk yıllarımda başladı aslında.Tamamen elhamdülillah müsliman bir çevrede büyüdüm,ilkokul yıllarında yaz tatillerinde spor olsun diye kuran kursuna yollandım, ama iyi ki de gitmişim.Çünkü bu tecrübenin din konusunda fikir sahibi olmamı hızlandırdığını söyleyebilirim kesinlikle.
Fakat ne ilginçtir ki tanrının olmadığı fikrine kapıldığım zamana kadar ne bu konuda bir kitap okumuş ne de başkabiri ile bu konuyu konuşmuştum, ailemde yada çevremde bu konuda etkinlenebileceğim din karşıtı görüşe sahip biri de yoktu.Yani herşey benim iç dünyamda olup bitti.
Ben şuna inanıyorum; herhangi bir dine inanan yada inanma ihtiyacı duyan insanlar, tamamen belirsiz bir korkunun etkisinde olduklarından inanmaya-dine yöneliyorlar.Bunun özünde de kendi varlıklarını herşeyin üstünde tutma duygusunun-içgüdüsünün baskısı altında olmaları diyebilirim.Yani ölüp yok olamayacak kadar değerli olduklarını düşünüyorlar.Bir fareden,böcekten,taştan,ağaçtan,kum tanesinden daha değerli-önemli-yüce olduğumuzu düşündüren şey nedir acaba,onlara hükmediyoruz saçmalığı mı? İnsanoğlunun en büyük yanılgısı bu bence kendini bir halt zannetmesi..Kendine bu gereksiz değeri vermezsen korkmazsın yada buna daha yakın bir yerlerde olursun en azından.O zaman da, ne ölümün bir anlamı kalır ne de dinlerin.
Bu arada nihilizm ile agnostizm arasında ne gibi bir bağ yada ilişki olabilir??,bu konuda bir düşüncesi olan paylaşırsa memnun olurum.

[Misafir]

''agnostik olduğumu da bilmiyorlar tabi. ama okuduğum kitaplardan bazı tahminler yaptıklarını zannediyorum'''

Aynen :)

[Viaggio]

Bu arada nihilizm ile agnostizm arasında ne gibi bir bağ yada ilişki olabilir??,bu konuda bir düşüncesi olan paylaşırsa memnun olurum.

nihilizm de dini değerleri reddediğine göre bir ortak paydanın varlığından bahsedilebilir. insanın evrenin merkezinde olmadığının ortaya çıkışı çok acı bir tokat olmuştur tarihte. vatikan kilisesi evrenin merkezinin dünya olmadığını ve dünyanın kendi etrafında döndüğünü ancak uzaya insanlar çıktıktan ve fotoğrafla belgelendikten sonra 1970'li yıllarda kabullenmiş. kendini büyük, değerli ve merkezde görme refleksi o kadar kuvvetli ki, tevratta tanrı'nın insanı kendi suretinde yarattığı yazar.

[inferna]

herkese merhaba,

nasıl agnostik oldum derken ailemden başlayayım. babam memur emeklisidir, annem ev hanımıdır. türkiye ortalamasında dindarlardır diyelim.. anannem ve dedemler ise heralde hemen her ailede olduğu gibi daha dindar kişilerdi. aslında bu eğilim, yani nesiller arasındaki gelişim (veya evrim ) olumlu bir şey..

neyse dediğim gibi dedemler ve ninemler ben daha doğmadan hacı olmuş insanlar. onlarda böyle bir ritüel var malum hacdan dönünce bir ağırlık çöker ya bilmem anlatabildim mi.. neyse haliyle 5 vakit namazında niyazında insanlardır, ramazanlarda hep beraber iftar edilir, düzenli olarak evde kuran okunurdu. hal böyleyken dinin veya tanrının varlığının tartışmaya açılması söz konusu olamazdı.

yani arkadaşlar ben hakkaten saf bir müslümandım diyebilirim. olmasını istediğim şeyler için düzenli dualar eder, olmayınca görmezden gelir, olunca da bu sefere şükür duaları ederdim düşününce saçma geliyor şimdi. ama o zaman herkes öyleydi.

neyse zaman içerisinde çevreden emdiğim bilgiler üstüste binmeye başladıkça bazı şeyler çakışmaya başladı.. herşeyin bize öğretildiği gibi olmadığını, herşeyin göründüğü gibi olmayabildiği anladım. sadece din konusunda değil her konuda. ondan sonra bir kasedi geri sarma durumu oldu bende.

kafama isteğim dışında işlenmiş hemen her düşünce ve inancı tekrar değerlendirmeye başladım. din de bu bütünleme sınavında çaktı malesef. islamı tamamen terkettikten sonra kendi duruşumun ne olduğu konusuna geldi sıra. deizm fazla iyimser, ateizm ise fazla kötümserdi. üstelik ikisi de bilinebilenden fazlasına dair hüküm sahibiydi. oysa benim görüşüm içinde duygu barındırmamalıydı ve objektif olmalıydı. bu sebeple agnostisizm içime sindi.

[CaptainEO]

(Üyelerimizi foruma ısındırmak için biraz da kişisel olan bir soruyla devam edelim:
Nasıl agnostik/ateist/teist/deist olduğunuz hakkında deneyimlerinizi diğer katılımcılarla paylaşır mısınız?)

Kendimi agnostik/ateist/teist/deist/müslüman/hristiyan/yahudi gibi tanımlamam mümkün deil çünkü kendimi bir inanç sisteminin içerisine sokmam mümkün deil... hiç bir inanç sistemi kafamdaki soru işartetlerinin cevaplarını vermiyor... sanırım kendi hayat felsefemi yaşıyorum (bundan bile emin deilim)....

Kurana göre hiçbir canlıya işkence etmeyeceksin ama tanrı öldükten sonra cehennem azabında kulunu yakabilir...!? (çelişki)
Ateizmi kabul edemem çükü kainatta gezegenler,yıldızlar ve diğer oluşumlar arasında muazzam bir ahenk var bu düzeni sağlayan bir güç mutlaka var ve ben bu gücü şöyle tanımlıyorum
kainattaki bütün yıldızlar, gezegenler, canlılar,doğa vs yaratıldıktan sonra bir düzene girdiler ve o düzen ilk yaratıldığı gibi sürekli daim olacak... (ne yazıkki kainattaki düşünebilen en akıllı varlık o doğal düzeni bozuyor... birbirlerini öldürüyorlar sonrada doğal felaketler olarak tanımladıkları olayları tanrının gazabı olarak nitelendiriyorlar, kendilerini kandırıyorlar)
Tanrının varlığını ispatlamak mümkün olmayacağı gibi yokluğunu da ispatlamak mümkün değil bunu kabul edebilirim ancak içgüdüsel olarak hissettiğim bir yaratıcı var, bu benim 15-20 sene önce hissettiğim allah kavramından farklı bir kavram çünkü 15-20 sene önceki allah kavramının kafamda şekillenmesini sağlayanlarda benim gibi birileri tarafından kafalarının içinde allah kavramını şekillendirilmişlerdi.... Kurana göre ''O yaratılmış olanların hiçbirisine benzemez'' (öyleyse böyle birşey zaten yok) yine Kurana göre '' O doğmamış ve doğurulmamıştır'' ...
şimdi bu ayetlerden yola çıkarak tanrının var olmadığını ispat etmek te mümkün olacaktır.... ancak benim burda ispatlamaya çalıştığım şey tanrının varlığı yada yokluğu değil...Kuranın felsefesini anlamaya davettir...

Agnostikmiyim...
bilmiyorum ama sanırım bana çok yakın bir kavram...

[Strike]

Kuran'ı Okuduktan Sonra ..